Het WK voetbal is begonnen in Amerika, Canada en Mexico. Vanzelfsprekend worden er dan allerlei artikelen overal geschreven, interviews gehouden, en een aantal nieuwe regels verzonnen om dit WK weer een fris uiterlijk te geven. En met elk artikel dat ik lees groeit mijn ongeloof over de wereld van voetbal (en de wereld in het algemeen eigenlijk).
Ik lees bijvoorbeeld een interview over dat er nu pre-match shows zijn, en half-time shows, en drinkpauzes die precies lang genoeg zijn gemaakt om reclame te tonen. Als we zo doorgaan hebben we dadelijk bij elke wedstrijd meer zangconcerten en McDonald’s advertenties dan voetbal, met een post-match show van een half uur om het leuk af te sluiten :p
In eerste instantie denk ik dan: dit is vrij normaal in Amerika, het is niet het einde van de wereld, laat ze lekker.
Maar dan komen de “argumenten”. Zogenaamde experts die zeggen dat voetbal moet worden “gemoderniseerd” en dat mensen “in deze tijd nou eenmaal meer entertainment willen”. Ze zeggen dat ze heel erg hun best hebben gedaan om te zorgen dat zo’n wedstrijd “elke seconde blijft boeien, dat er altijd iets gebeurt”.
Ik ben het met hen eens dat voetbal moet veranderen en verbeteren.
Maar het is dan een vrij rare zet om werkelijk alles behalve het voetbal zelf te veranderen en laten groeien.
Voetbal verbeteren
Ik kijk zelf vrijwel nooit meer voetbal, terwijl ik mijn hele leven letterlijk elke dag in de achtertuin heb gevoetbald en het een tijd behoorlijk goed volgde.
Waarom? Nee, niet omdat ik de half-time show van Shakira miste bij mijn wedstrijden van PSV, of omdat ik het gewoon saai vind als er niet elke seconde letterlijk vuurwerk op het veld is. (Een statistiek die sommige supporters toch heel hard proberen te bereiken lijkt het.)
Nee, omdat de regels van voetbal ongelofelijk kut zijn en saai spel veroorzaken!
Statistische analyse laat keer op keer zien dat het grootste deel van een voetbalwedstrijd niet wordt gevoetbald. Iedereen loopt tijd te rekken, bij elke vermeende aanraking storten ze als stervende zwanen naar de grond, iedereen discussieert eindeloos met de scheidsrechter, en ze jakkeren als slakken richting elke vrije trap of inworp.
En als er dan wél wordt gevoetbald, staan ze grotendeels stil en spelen de bal een beetje breed. De laatste decennia zijn spelers steeds sterker en topfitter geworden, waardoor ruimtes zijn gekrompen en verdedigers gewoon iedereen van de bal beuken, dus spelers nemen geen risico en spelen wat rond tot ergens een gaatje valt. Mooie dribbelgoals of creatieve uitspattingen zijn er ook al een tijd niet meer bij.
Het punt is dat ik begrijp dat spelers dit doen. Deze manier van “voetballen” loont het meeste onder de huidige regels. De scheidsrechter bepaalt bijna de hele wedstrijd, op zowel grote momenten (rode kaarten, penalty’s), maar eigenlijk nog veel meer op al die kleine momenten (keer op keer team A affluiten voor dingen die gewoon geen overtreding zijn). Het is zo lastig om te scoren en zo makkelijk om niks te doen, dat het veel verstandiger is om maar niet echt voluit te gaan voetballen.
Dat is geen fout van de voetballers, dat is een fout van het systeem. Een systeem van regels dat lang geleden is verzonnen en daarna nooit meer (ingrijpend) is geüpdatet, ook al zijn spelers en velden en ballen veranderd.
Ja, voetbal moet “gemoderniseerd”, maar dat doen we door voetbal te moderniseren, niet door er een saus overprikkelende ongerelateerde entertainment overheen te gooien.
Dit WK is er bijvoorbeeld de “regel” dat je niet langer dan vijf seconden mag doen over inworpen. Deze regel geldt niet voor alle andere spelhervattingen. Het is niet duidelijk wanneer deze tijd ingaat. Ik heb nu al spelers gezien die stipt na vijf seconden werden gestraft (inworp naar de tegenpartij), en in dezelfde wedstrijd de tegenstander de bal drie keer zien overgeven naar andere spelers om uiteindelijk 60 seconden over de inworp te doen zonder straf.
Het is een vage ineffectieve verandering voor de vorm, om maar iets nieuws te hebben om over te praten.
Weet je wat een betere regel is? Weet je wat alle andere sporten ter wereld allang doen en waar iedereen steeds om vraagt? Een klok die stopt als het spel stopt. Het heet letterlijk een spelhervatting. Stop de klok bij inworpen, corners, overtredingen, opstootjes, alles.
Nee, dat is niet lastig. De scheidsrechter drukt vaak zelf al op een knopje van zijn horloge bij elke stilstand, om zo zelf een indicatie te krijgen van hoeveel extra tijd er moet worden bijgetrokken.
Nee, het spel wordt er niet slomer van. Is hockey sloom? Nee, daar spelen ze aan één stuk door in een moordend tempo. Zelfs grote achterstanden kunnen nog worden omgebogen op die manier, dus men gelooft er ook nog altijd in.
Ik snap ook niet hoe mensen hier kritiek op kunnen hebben. “Maar voetbal was ontworpen om altijd vloeiend door te spelen, en dit verpest dat!” Zijn we naar dezelfde sport aan het kijken? Nogmaals, er wordt niet gevoetbald het grootste deel van een voetbalwedstrijd, en het spel heeft al tien verschillende momenten waarop het officieel stil ligt. Een stopklok haalt bijna alle redenen weg om langzaam te zijn of de boel op te houden.
Er blijven natuurlijk nog wel redenen over om stil te staan. Je team kan uitgeput zijn en even op adem moeten komen. Je kan er slecht bij staan en dus even wachten. Je kan voorstaan en dus de tegenstander maar laten komen, terwijl jij afwacht.
Nou, laten we radicaal zijn en weer gaan kijken bij alle andere sporten.
- Je kunt de veldgrootte aanpassen. Een kleiner veld betekent dat vrijwel elke positie gevaar heeft en je op moet blijven letten; een groter veld betekent juist dat er grote ruimtes liggen die men kan benutten.
- Je kan de doelgroottes aanpassen. Tot ze zo groot zijn dat de bus parkeren gewoon niet meer werkt.
- Je kan kijken naar sporten als volleybal waarbij er altijd X spelers voor en X achter moeten blijven. Zo kan je zeggen dat het team altijd 6 spelers op hun eigen helft en 5 op de helft van de tegenstander moet hebben.
- Je kan de lengte van de wedstrijd aanpassen. Misschien zelfs verplichten dat je X spelers wisselt tussen eerste en tweede helft om de boel op te schudden. Je kan van alles! En het is allemaal beter dan wat we nu hebben!
- Je kan kijken naar basketbal of hockey als het gaat om fysiek content en gevaarlijk spel.
In het algemeen zou FIFA kunnen overwegen om, tja, eindelijk objectieve, simpele, duidelijke regels te maken over welk contact wel of niet mag. Zeker met alle high-definition cameras rondom het veld vandaag de dag, kan je als kijker gewoon zien dat spelers niet worden aangeraakt en toch naar de grond gaan alsof ze sterven. Tegelijkertijd kan je ook zien dat iemand een andere speler trekt, in de houdgreep neemt, op de enkel trapt … en de scheidsrechter is zo van “meh fair duel”.
Ik heb spelers te vaak met rood van het veld zien gaan voor twee keer niemand aanraken en geen overtreding maken, of voor één ongelukkige val of draai waar ze absoluut niks aan kunnen doen. Hele wedstrijd verpest, uitslag bepaalt door de scheids, en waarvoor?
Het grootste deel van de serieuze blessures komt niet van “harde tackles” of “te agressief erin gaan”. Het komt van shirtjes trekken (waardoor spelers niet vrij kunnen bewegen en zich dus verstappen of verkeerd neerkomen), het komt van verdedigers die doodleuk een onverwachte duw in de rug geven met twee handen (wat nooit bestraft wordt want “de duw is niet hard genoeg”), het komt van spelers die achteloos blind een voet uitsteken en niet van spelers die gewoon een gerichte sliding inzetten.
De huidige regels omtrent contact en gevaarlijk spel beschermen helemaal niemand. Dat is ook te zien aan het oplopende aantal (serieuze, langdurige) blessures. Voetballers staan zo weer op na een harde sliding, maar na “onschuldige duwtjes” blijven ze liggen omdat ze hun enkel hebben verzwikt of knieband gescheurd.
Tegelijkertijd straffen de huidige regels spelers voor niks verkeerd doen, en straffen spelers niet voor daadwerkelijk gevaarlijk gedrag.
Als je het mij vraagt, zou in voetbal …
- Elk contact moeten worden toegestaan. Er is geen enkele regel te bedenken hier die niet vaag en oneerlijk en ineffectief is. Dus spelers mogen tegen elkaar beuken, tegen elkaar hangen, het is een contactsport!
- Maar andere spelers letterlijk vastpakken (shirt, arm, houdgreep, etc) is altijd geel of zelfs rood. Dit is belemmerend op een oneerlijke manier én levert daadwerkelijk gevaarlijke situaties op.
- Op diezelfde manier is per ongeluk op iemands teen staan of iets absoluut geen overtreding waard. (Zoveel wedstrijden waarin spelers plotseling rood krijgen omdat ze compleet toevallig bij het neerzetten van een voet een klein stukje enkel raken van een langsrennende tegenstander … wat de VAR dan opvalt en serieus neemt … bizar.)
- Je kan iets zeggen als “iemand aanraken met je voet/been boven kniehoogte is altijd verboden”.
- Nogmaals, we zijn op zoek naar simpele objectieve regels die spelers in bescherming nemen. Onze benen zijn supersterk, dus trappende bewegingen naar iemands kruis/bovenlichaam/hoofd zijn de gevaarlijkste handelingen.
- Op diezelfde manier kan je hands oplossen. Ballen gaan nou eenmaal op je arm komen en dit bestraffen met penalty’s is debiel. (Zoveel wedstrijden worden gewonnen puur en alleen omdat het ene team vaker ongelukkig hands maakt dan de andere :p Vaak wordt de bal van een halve meter afgeketst en ziet de speler het niet eens aankomen.)
- Alleen als een speler de bal minstens een paar seconden ziet aankomen en dan alsnog zijn arm ernaartoe beweegt, bestraf je het altijd.
- Dit is een simpele objectieve regel. Ja, je kan met je rug naar de bal staan zodat je hem niet ziet … maar dat is dan toch ook behoorlijk knap als je blind met je arm een bal stopt? :p Ik zou dat niet oneerlijk vinden, dan heb je het ook gewoon verdiend. Simpele objectieve regels zijn ALTIJD BETER dan vage regels die misschien net ietsje strategischer zijn in theorie.
Zo. Die andere duizend vage regeltjes kunnen weg. Regel een stopklok. Gebruik vijf simpele regels over contact en overtredingen. Pas het veld aan naar de fitheid en materiaal van nu. En er zal daadwerkelijk worden gevoetbald in voetbalwedstrijden.
Dan heb je geen entertainment eromheen meer nodig.
Het is ook gewoon verdrietig
Meer nog dan dit alles stemt het mij een beetje verdrietig om keer op keer dit soort uitspraken te lezen in kranten en te horen bij interviews.
Dingen “moderniseren” staat gelijk aan “iedereen wil altijd meteen entertainment overal NU”. Dingen “updaten voor de huidige mens/maatschappij” staat gelijk aan “WE DOEN ALLES WAT EEN PAAR MENSEN OP TWITTER VRAGEN WANT WE HEBBEN ZELF GEEN VISIE OF PRINCIPES!”
Nee, mensen hoeven niet altijd entertainment te hebben. We hebben stapels wetenschappelijk onderzoek dat aantoont dat het ons gestrest, ongelukkig, en ongezond maakt. Onderzoek dat aantoont dat wij die rustige momenten keihard nodig hebben om te herstellen, te reflecteren, informatie te verwerken, energie op te laden, kennis/contacten te verdiepen in plaats van verbreden.
Het is zelfs een wijsheid in allerlei andere vakgebieden.
De meeste beginnende schrijvers maken de fout om constant dingen te laten gebeuren in hun boek, bang dat het anders saai wordt of te langzaam gaat. Hun boeken zijn slecht, verkopen niet, en maken mensen gestrest. De meeste bestsellers hebben juist een cyclus van “spannende gebeurtenis” -> “rustig hoofdstuk om op adem te komen” -> “spannende gebeurtenis” -> etc. Let er maar eens op de volgende keer dat je iets leest! Die rustmomenten zijn cruciaal om de pieken en actie van verhalen tot hun recht te laten komen.
Hetzelfde met spellen. Als een speler elke seconde drie knopjes moet indrukken en zeven dingen moet bijhouden, non-stop, wordt diegene natuurlijk helemaal gek. Ook computerspellen hebben expres laadschermen die langer duren dan strikt noodzakelijk, hebben game over schermen die niet tijdsgebonden zijn zodat je zelf kiest wanneer je een nieuw potje speelt, hebben gebieden in de wereld waarin even geen monsters zijn en niks om te vangen zodat je op adem kan komen.
Dus nee, het is zelfs behoorlijk slecht voor mensen om constant entertainment te hebben. Schadelijk, onnodig. Er wordt ongelofelijk veel geld en tijd gepompt in iets wat eigenlijk op geen enkele manier als goed of gewild te bestempelen is. Het zijn oppervlakkige manieren om enthousiasme over een evenement op te krikken, in plaats van diepere manieren om het evenement zelf in de kern interessanter te maken.
Het is gewoon een beetje verdrietig. Mijn generatie is gelukkig nog (semi) pre-smartphone en pre-social media. Maar als ik naar de generaties na mij kijk zie ik extreem ongelukkige en ongezonde kinderen, die weten dat ze ongezond bezig zijn, maar nog steeds hun hele dagen weggooien door constant te worden “entertaint”.
Bijna elke dag lees ik in de krant dat kinderen van 9 al zeggen “ja ik slaap slecht en ik ben vaak chagrijnig, maar ja, ik kan niet stoppen met de uren op mijn mobiel zitten elke dag”. Scholen die “experimenten” doen met een compleet smartphoneverbod, soms ook buiten school, rapporteren binnen de kortste keren veel gelukkigere en gezondere kinderen … en toch zeggen de kinderen zelf “als het experiment voorbij is ga ik gewoon weer veel op de mobiel zitten hoor, haha!”
We moeten als maatschappij toch een keer ophouden met expres onszelf kapot maken met non-stop entertainment. Dat het WK voetbal zich dan zo ontwikkeld is kwadelijk.
Waarom het extra verdrietig is
Waarom dit nou precies ZO SLECHT is, dat is ook super interessant om te weten maar een beetje buiten de scope van dit artikel. Ik zal het kort houden.
Het komt erop neer dat ons hoofd/lichaam is gemaakt om altijd in “balans” te blijven. Als we het te koud hebben, gaan we warmte aanmaken. Als we moe zijn, slapen we langer. Als we verveeld zijn, gaan we iets doen.
Dus wat gebeurt er als we onszelf de hele dag non-stop willen vermaken en prikkelen? Ons hoofd moet dat compenseren door extreme rust te nemen en extreme negatieve emoties aan te maken. Je raakt oververmoeid en depressief, omdat je hoofd precies hetzelfde tegengewicht moet geven aan alle “positieve prikkels” die je de hele tijd tot je neemt.
Wij zijn gemaakt om de helft van de tijd moe te zijn, negatieve emoties te voelen, rustig aan te willen doen. Dat houdt ons in balans. Je kan er niks aan doen. Het echte leven is nou eenmaal een cyclus van actie en rust, van leuke dingen en stomme dingen.
Dus als jij weigert daaraan toe te geven, dan moet ons hoofd/lichaam al die “negatieve” compensatieprikkels dus in super korte tijd uitvoeren. Wanneer je eindelijk je telefoon weglegt en stopt met entertainment, komt ineens een gigantische bak aan verdriet en pijn en vermoeidheid over je heen.
Hetzelfde is bijvoorbeeld ook waar als het gaat om angst. Mensen die té comfortabel leven, en dus nergens bang voor hoeven te zijn of zorgen over te maken, die gaan automatisch angsten verzinnen. Die worden onredelijk bang voor onredelijke dingen. Want ons hoofd probeert de balans te houden tussen comfort en op je hoede zijn, maar als jij kunstmatig comfort hoog houdt, dan compenseert je hoofd door extreem op je hoede te zijn de hele dag voor … weet ik veel … spinnen. (Dit is overigens ook waarom je angsten overwint door ze te ervaren. Als jij op die hoge toren hebt gestaan, dan heb je jouw hoofd even flink bang gemaakt, dus het hoeft niet meer te compenseren door je hoogtevrees te geven!)
Conclusie
Als mensen over voetbal praten, wat zeggen ze dan? Ze hebben het niet over die geweldige honderdste breedtepass. Ze hebben het niet over al die minuten van hun leven die ze verspilden met wachten totdat een voetballer eindelijk een fucking bal ingooit. Ze hebben het zeker niet over die rare zangeres die halverwege zonder reden hun wedstrijd kwam verstoren en de tweede helft vertraagde :p
Ze praten over spannende wedstrijden die 90 minuten lang op en neer gaan. Ze praten over prachtige goals, over onverwachte comebacks na drie goals achterstand, over een geweldige atletische prestatie van een speler die alles geeft. Ze praten over veldgoals na mooi samenspel, niet over die makkelijke penalty na iets wat misschien-wel-misschien-niet-hands-was die de saaie wedstrijd met 1-0 besliste.
Ze praten over de sfeer in stadions. Een sfeer gemaakt door de supporters zelf, die met vrienden en familie ernaartoe komen om samen een leuke dag te hebben. Ze willen niet overspoeld worden door luide muziek rondom de wedstrijd—ze willen tijdens de rest even kunnen kletsen met de mensen om hen heen.
Ik denk niet dat er één voetbalfan is die vroeg om allemaal extra entertainment eromheen. Die zei van “al dat kletsen met mijn vrienden en rustig een wedstrijd kijken? Wat kut! Ik wil overprikkeld zijn en de mensen om me heen niet meer verstaan!” Net als dat er geen enkele voetbalfan is die vroeg om kleine regeltjes als “binnen vijf seconden ingooien, misschien, soms”, terwijl ze al wel decennia schreeuwen om bijvoorbeeld het invoeren van een stopklok.
FIFA begrijpt zijn eigen product niet. Ze zijn stinkend rijk, super invloedrijk, maar alles wat ze doen toont aan dat ze sport niet begrijpen, voetbalfans niet begrijpen, en niks weten van hoe je betere regels en systemen bedenkt die daadwerkelijk interessant en spannend zijn.
Maar nog het meeste van alles begrijpen mensen zelf niet hoe slecht deze ontwikkelingen zijn. Hoe verschrikkelijk slecht het precies is om altijd die telefoon bij je te hebben, altijd te worden vermaakt, elk gaatje te proberen op te vullen met … iets.
Ik zal zeker wel een hoop wedstrijden zien van dit WK. Mede omdat ik binnenkort een computerspelletje heb uitgebracht over voetbal en hoopte op het WK als extra marketing push :p Maar ik ga mijn uiterste best doen om weg te lopen als alle fanfare eromheen komt en om tijdens de rust daadwerkelijk, tja, rust te nemen.
Nou, dit artikel gaat weer lekker over zeven verschillende dingen—en ik wilde het origineel eigenlijk hebben over de verschrikkelijke toestanden in Amerika met ICE en dergelijke, maar daar heb ik echt geen ruimte meer voor. Ik hoop toch dat iemand het leuk vond om te lezen.
Tiamo